Μέχρι να φανταστούμε πώς θα είναι η ζωή μας την επόμενη ημέρα, εκείνη είχε κιόλας φτάσει και μάλιστα μας είχε προσπεράσει...κάπου εκεί στα είκοσι...southern με σπράιτ στο μπαλκόνι του ρεζίν...
Αρώματα από πλάκα, κεφτεδάκια στον μπαρμπα-Γιάννη...συνεχείς έρωτες...ο Χ., ο Α. (που κατέληξε ζωγραφιά κρεμασμένη στο παλιό δωμάτιο του Άγγελου...!) , διακοπές συνεχείας στην Ικαρία με τα παιδιά, τη μία στο βουνό, την άλλη στο ποτάμι να μας φωνάζουν ξωτικά...
Οι ζωγραφιές και τα παραμύθια που ποτέ δεν δημοσιεύτηκαν, και μένουν εκεί στο ντουλάπι να μας θυμίζουν...τα πάρτυ στο λόφο του στρέφη που κατέληγαν ξημερώματα στο μπαλκόνι της λου στην καστέλλα , με ένα ποτήρι bailys και φανταστικές εξομολογήσεις...
ριγέ ρούχα και αθλητικά, και κάθε παρασκευή στο γνωστο μέρος κάπου εκεί στις στοές της ερμού, να συναντάς όλο τον κόσμο της πόλης, και να χορεύεις...και μετά...ένα κρουασάν σπέσιαλ και...όλα όμορφα!!
ραντεβού με Ζ. και Π. στις έξι το πρωί για χορό σε κάτι απίθανα μέρη...και φεστιβάλ πολύχρωμα...κι ένα δώρο, ένα δαχτυλίδι με ένα ψαράκι, που πάντα ήταν τεράστιο στο δάχτυλό μου!
ευτυχώς που υπήρχε και το σπίτι του Μ....πόσες κυριακές απογεύματα στον ακάλυπτο στο παγκράτι και...πέτρες να εκτοξεύονται φύρδην από τα παράθυρα...!
κάπου εκεί στα είκοσι...
για την λού !
