Μυστική Πύλη

Φτερούγες σάλευαν κάτω απ’ τα έπιπλα, και στο βάθος ο σκοτεινός καθρέφτης έκανε τα παιδιά ν’ αρρωσταίνουν συχνά, γιατί δεν ήθελαν να μεγαλώσουν,
η μητέρα έκλαιγε και με παρακαλούσε να κατέβω, μα έμενα ήταν η μοίρα μου να περπατάω στο ταβάνι, μια μάχη δική μου, μητέρα, όπου πάντα ο νεκρός ήμουν εγώ.
Γι’ αυτό ήξερα και των ουρανών τη μυστική υπόγεια πύλη.

Τάσος Λειβαδίτης, Μυστική πύλη, από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972)

στο κουτάκι σου

Έχεις ένα και μοναδικό γλυκάκι. Σοκολατένιο, λαχταριστό και πασπαλισμένο με σπάνια πορτοκαλόφλουδα. Από αυτά που σου αρέσουν δηλαδή, που δεν μπορείς επ ουδενί να αντισταθείς - δεν θέλεις κιόλας.
Όταν σου έφεραν το κουτί γεμάτο από δαύτα, νόμισες πως θα μπουχτίσεις, πως θα λιχουδίζεσαι για καιρό, πως δεν θα τελειώσουν σα να λέμε.. ποτέ!
Κάθε που γυρνούσες όμως όλο και βουτούσες τη χουφτίτσα σου μέσα στο κουτάκι, να πάρεις άλλο ένα, άλλο ένα..

Χθες πήγες στη Βαρβάρα γιατί σε πονούσε ο τραπεζίτης. Η οδοντίατρος φόρεσε τη μάσκα, άρπαξε ανάμεσα στο γάντι τον τροχό και σου τριβέλισε το κεφάλι ως το υποσυνείδητο. "Τέρμα τα γλυκάκια" σου είπε με αυστηρή φωνή και οι μπούκλες της ταράχτηκαν, το μάτι τρεμόπαιξε πίσω από τη μάσκα, κι εσύ, φυσικά, πάγωσες ξαπλωμένη σκεπτόμενη το γλυκάκι βουτηγμένο στην τερηδόνα να σου κυνηγάει ένα ένα τα δοντάκια σου.
"Ας πάει και η πορτοκαλόσκονη, η πορτοκαλόφλουδα και η σοκολάτα υγείας, ας πάνε όλα μαζί να συναντήσουν τη φίλη τους την τερηδόνα, μα μακριά από εμένα το δίχως άλλο!" αποφάσισες γυρνώντας στο σπίτι και κρατώντας το μάγουλό σου με ευλάβεια. Πονάει το άτιμο το χέρι της Βαρβάρας.

Πήγες στο ψυγείο κι άνοιξες το κουτάκι να δεις πόσα έμειναν , αποφασισμένη να το εκσφενδονίσεις από το παράθυρο (αγαπημένη συνήθεια). Μέσα είχε μόνο ένα.
Ένα και μοναδικό γλυκάκι, σοκολατένιο, λαχταριστό και πασπαλισμένο με σπάνια πορτοκαλόφλουδα. Από αυτά που σου αρέσουν δηλαδή, που δεν μπορείς επ ουδενί να αντισταθείς-δεν θέλεις κιόλας.
Έτεινες να το σβουρίξεις στον αέρα μα τίποτε. Σα να σου έκλεινε το μάτι απο εκεί μέσα..

Έβαλες το γλυκάκι σε ένα τόσο δα κουτάκι λοιπόν, μυστικό. Πηγαίνεις πότε πότε, το ανοίγεις, ρίχνεις μια κλεφτή ματιά να δείς αν είναι ακόμη εκεί, να δεις πόσο μπορείς ή όχι να του αντισταθείς. Καμιά φορά το κοιτάς εσύ διασκεδαστικά, καμιά άλλη φορά όμως σε κοιτάει εκείνο. Καμιά φορά το περιεργάζεσαι και άλλες θέλεις να το πετάξεις από το παράθυρο. Αυτό που δεν έχεις καταλάβει είναι αφού η τερηδόνα σε φόβισε -μαζί με το άγριο χέρι της Βαρβάρας-, γιατί το κρατάς στο κουτάκι αφού δεν θέλεις να το μασουλήσεις, και δεν το πετάς να πάει απο εκει που ρθε, κι αυτό και η μασκαρεμένη του τερηδόνα?

Καλυψώ

Μπούκλες τηγανητές

Υλικά για την παρασκευή:
Ένα κιλό μπούκλες - η επιλογή γίνεται "με το μάτι"
Μια πρέζα φρέσκο αέρα θαλασσινό- ζυγίστε προσεκτικά μέσα στην παλάμη σας.
Δυο κουταλιές λάδι τηγανίσματος - κατά προτίμηση λάδι τζιτζιφιάς.
Αχνιστή άμμο από παραλία περσινού καλοκαιριού - όσο πιο πολύ την έχετε μαρινάρει σε αναμνήσεις τόσο πιο νόστιμη.

Οδηγίες :
Πλέξτε τις μπούκλες στα δαχτυλά σας χωρίς να τις χαλάσετε. Απλώστε τις στο τηγάνι με επιμέλεια, σκεπτόμενες πόσο λιχουδιστό θα είναι το αποτέλεσμα. Στη συνέχεια, ζυγίστε τον θαλασσινό αέρα στη χούφτα σας. Χρειάζεται προσοχή να μη σας τσουρουφλίσει τη μύτη η μεθυστική μυρωδιά. Μόλις ετοιμάσετε την αναλογία περιχύστε τον πάνω στις μπούκλες που βρίσκονται στο τηγάνι. Ανακατέψτε.
Ανάψτε τη φωτιά δυνατά και ξεκινήστε να προσθέτετε το λάδι τζιτζιφιάς σιγά σιγά ανακατεύοντας συνεχώς. Εάν τα παραθυρόφυλλα της κουζίνας σας αρχίσουν να ανοιγοκλείνουν σαν τρελά μη δώσετε σημασία. Είναι ο θαλασσινός αέρας που ψάχνει την αληθινή τζιτζιφιά να την ταρακουνήσει. Προσοχή - μην κάνετε το λάθος να ανάψετε απορροφητήρα. Θα σας χαλάσει τη μυρωδιά, κλέβοντας τον αέρα.
Μόλις οι μπούκλες αρχίσουν να καραμελώνουν, ρουφώντας όλο το τζιτζιφόλαδο, χαμηλώστε τη φωτιά κι αφήστε τις να τσιτσιρίσουν ανενόχλητες. Δυο με τρία λεπτάκια ακόμη και είναι έτοιμες.

Για το σερβίρισμα:
Μπορείτε τώρα να τις αφαιρέσετε από τη φωτιά και να τις σερβίρετε σε πορσελάνινο πιάτο κάτω από κληματαριά, ή έστω κάτω από καυτό ήλιο.
Μην παραλείψετε την περσυνή άμμο. Πασπαλίστε προσεκτικά χωρίς να ανακατέψετε.
Οι τηγανητές σας μπούκλες είναι έτοιμες.
Χρειάζονται μόνον δύο για να τις γευτούν - η συνταγή είναι αυστηρά για δύο άτομα : το ένα γένους αρσενικού και το άλλο γένους θηλυκού.
Συνοδέψτε το πιάτο σας με στάλες θαλασσινού νερού πάνω σε ηλιοκαμένο δέρμα.

Καλυψώ