-oh mon dieu! αναστέναξε η χύτρα ταχύτητος με σαφή αγανάκτιση.
Καθόταν ώρες τώρα στο ράφι πάνω από το κεφάλι του μπαρμπα-Θόδωρα, ακίνητη, αμίλητη, κι όμως τόσο λαμπερή κι αστραφτερή! Παραδίπλα, το ελαιόλαδο, έκλεισε το μάτι στην τρυπητή κουτάλα. Δεν ήταν κάποια παρεξήγηση, απλώς το προηγούμενο βράδυ, μετά την σχολαστική ματιά του μπαρμπα-Θόδωρου στο μαγαζί, και όταν όλα τα μαχαιρο-πηρουνο-κούταλο-ταπερ-κατσαρολικά βγήκαν να ξεμουδιάσουν, είχε πάλι κλείσει το μάτι πονηρά στη χύτρα ταχύτητος. Όπως όλοι μπορείτε να καταλάβετε, το νεύμα αυτό είχε ως φανερό αποτέλεσμα μία βραδιά αχλίνωτου σεξ και ατέλειωτων τσιτσιρισμάτων, μεταξύ τους...
-Και τί θέλεις να πεις με αυτό? ρώτησε βαριεστημένα η τρυπητή κουτάλα το ελαιόλαδο, εννοώντας σαφώς την αντίδραση του ελαιόλαδου στον αναστεναγμό της χύτρας ταχύτητος.
-Δεν τη βλέπεις? απάντησε εκείνο. -Αναπολεί τα χθεσινοβραδυνά μου τσιτσιρίσματα!
-Μμμμ απάντησε η τρυπητή κουτάλα ακόμη πιο βαριεστημένα, γνωρίζοντας πως το ελαιόλαδο τον τελευταίο καιρό, την είχε δει μεγάλος δον ζουάν, πως να σας το πω, είχε περιπτυχθεί με όλα τα τηγάνια και τις κατσαρόλες του μαγαζιού, και την επόμενη μέρα δεν σταματούσε να κοκορεύεται...
-oh mon dieu! αναφώνησε πάλι η χύτρα ταχύτητος. -Μα πότε επιτέλους θα καταλάβουν οι άντρες πως όσο κι αν σφυρίζουμε, όσο κι αν αχνίζουμε, δεν σημαίνει απαραιτήτως πως είμαστε σε οξεία οργασμίτιδα??? πφφφ άντρες...μόνο να τσιτσιρίζουν ξέρουν...
Μπλουμ! ο μπάρμπα-Θόδωρος έτρεξε να σώσει όσο ελαιόλαδο απέμεινε..."μα πώς στο καλό έπεσε ολόκληρο μπουκάλι από το ράφι?" σκέφτηκε φωναχτά, και βλαστήμησε που δεν το είχε απομακρύνει από εκεί....
Καλυψώ
